— เรื่องของพวกเขา
คุณ ปิงปอง, 33เขียนถึงคู่ของฉัน
— letter preview
“ถึงไอ้ตัวยุ่ง · ถ้าวันที่อ่านนี่ฉันไม่อยู่แล้ว ก่อนอื่นเลย หายใจลึกๆ · จำได้ใช่ไหมที่เราคุยกันคืนนั้นเรื่อง will?...”
ฉบับที่ คุณ ปิงปอง ฝากไว้
ฉันชื่อปิงปอง อายุ 33 ทำงาน graphic designer ฟรีแลนซ์ อยู่กับคู่ของฉันมา 9 ปี เราชื่อเล่นเรียกเขาว่า ‘ตัวยุ่ง’
ตอนนี้กฎหมายไทยมีกฎหมายสมรสเท่าเทียมแล้ว · แต่ฉันกับตัวยุ่งยังไม่ได้จดทะเบียน เพราะตัวยุ่งยังไม่ได้บอกที่บ้านของเขา ที่บ้านเขา conservative มาก
ฉันเข้าใจ ไม่กดดัน · แต่นั่นหมายความว่า ถ้าฉันไม่อยู่ ทุกอย่างที่เรามีร่วมกันมา 9 ปี — คอนโดที่เราผ่อนกันคนละครึ่ง รถที่ใส่ชื่อฉันคนเดียว เงินใน account ของฉัน — จะตกเป็นของครอบครัวฉัน
ครอบครัวฉัน — พ่อแม่ดีกับฉันมาก แต่พี่ชายของฉันไม่ยอมรับตัวยุ่ง 9 ปีที่ผ่านมาพี่ชายไม่เคยเรียกชื่อตัวยุ่ง ใช้คำว่า ‘เพื่อน’ ตลอด · ถ้าฉันไม่อยู่ พี่ชายฉันคือคนที่อาจจะเข้ามาเก็บของในห้องตัวยุ่งด้วยน้ำเสียงแบบนั้น
วันที่ฉันตัดสินใจ
คืนหนึ่งเราดูข่าว มีคู่ LGBTQ คู่หนึ่งในข่าวว่า คนหนึ่งเสียจากอุบัติเหตุ ครอบครัวของผู้เสียมาเอาบ้านที่ทั้งคู่ผ่อนด้วยกันมา 12 ปี · กฎหมายช่วยอะไรไม่ได้ เพราะชื่อในโฉนดเป็นของผู้เสีย
ตัวยุ่งดูข่าวจบ ไม่พูดอะไร · แต่กลางคืนเขามากอดฉันแน่นมากผิดปกติ ฉันรู้ว่าเขากลัว ฉันก็กลัว
เช้าวันถัดมา ฉันไปหาทนายแล้วทำพินัยกรรม notarized — ทุกอย่างของฉันยกให้ตัวยุ่ง · ครอบครัวฉันรู้ ฉันบอกพ่อแม่แล้ว พ่อแม่เข้าใจ พี่ชายไม่พูดด้วยฉัน 2 เดือน
แต่พินัยกรรมเป็นแค่กฎหมาย · มันไม่ได้บอกว่าทำไม ไม่ได้บอกความรู้สึก ไม่ได้พูดกับตัวยุ่งในวันที่เขาอ่านมัน · นั่นคือเหตุผลที่ฉันเขียนใน ฝากไว้ ด้วย
จดหมายเสริมพินัยกรรม
ฉันใช้เวลา 110 นาที เขียนจดหมายฉบับเดียวถึงตัวยุ่ง · เนื้อหามี 3 ส่วน
ส่วนแรก — เรื่องเงิน และของ ฉันบอกรายการของทุกอย่างที่ตัวยุ่งจะต้องจัดการ · บัญชีอยู่ที่ไหน รหัสอยู่ที่ไหน คอนโดต้องคุยกับใคร · ทนายของฉันชื่ออะไร
ส่วนที่สอง — คำขอ ฉันขอตัวยุ่ง 3 ข้อ — หนึ่ง อย่าเก็บของฉันไว้ทุกชิ้น เก็บแค่ที่อยากเก็บ · สอง อย่ารู้สึกผิดถ้าจะรักใหม่ · สาม กระดิ่งที่ฉันชอบใน balcony เอาไปด้วย ไม่ว่าจะย้ายไปไหน
ส่วนที่สาม — ความรัก ส่วนนี้ยาวที่สุด ฉันเขียนเรื่องที่เราเจอกันที่ co-working space เมื่อปี 2017 เขามาแย่ง outlet ฉัน · เรื่องที่เขาเคยร้องไห้ในรถวันที่บอกแม่เขาเรื่องตัวเอง · เรื่องที่เราไปเชียงรายแล้วฝนตกหนัก ติดอยู่ใน homestay 3 วัน เป็น 3 วันที่ฉันมีความสุขที่สุดในชีวิต
ฉบับถึงตัวยุ่ง
ถึงไอ้ตัวยุ่ง · ถ้าวันที่อ่านนี่ฉันไม่อยู่แล้ว ก่อนอื่นเลย หายใจลึกๆ · จำได้ใช่ไหมที่เราคุยกันคืนนั้นเรื่อง will? · ฉันทำเสร็จแล้ว ทุกอย่างเรียบร้อย แกไม่ต้องสู้กับใคร พ่อแม่ฉันรู้แล้ว เซ็นเอกสารแล้ว · แกแค่ต้องเปิดอ่านอันนี้ และทำตามทีละข้อ...
“กฎหมายอาจจะไม่เห็นเรา · แต่ฉันเขียนจดหมายฉบับนี้ ให้ทุกคนเห็น”
หลังเขียน
ฉันให้ตัวยุ่งเขียนของเขาด้วยในเดือนถัดมา · ตอนนี้เรามีคนละฉบับ เก็บอยู่ใน ฝากไว้ ทั้งคู่ · ถ้าคนไหนไม่อยู่ก่อน อีกคนจะมีของ
พี่ชายฉันกลับมาคุยด้วยหลัง 3 เดือน เขาบอกว่ายังไม่เข้าใจ แต่เคารพการตัดสินใจของฉัน · นั่นก็พอแล้วสำหรับตอนนี้
— สิ่งที่ได้เรียนรู้
ในวันที่กฎหมายตามทันใจคน อย่ารอให้กฎหมายเป็นคำตอบเดียว · ทำเอกสารให้พร้อม และเขียนความรู้สึกควบคู่กันไป
“กฎหมายอาจจะไม่เห็นเรา · แต่ฉันเขียนจดหมายฉบับนี้ ให้ทุกคนเห็น”
ใช้เวลาเขียน
110 นาที
ฝากให้
1 คน
เผยแพร่
15 มีนาคม 2569