คุณ นิว, 31เขียนถึงเพื่อนสนิท

ฉันชื่อนิว อายุ 31 โสด ไม่มีคู่ ไม่มีลูก ไม่มีพี่น้อง · พ่อแม่อายุ 65 กว่าๆ อยู่ต่างจังหวัด เจอกันปีละ 4-5 ครั้ง

ฉันทำงานเป็น data analyst ที่บริษัทเอกชน · เงินเดือน 55,000 อยู่คอนโดที่ตัวเองซื้อแถวอ่อนนุช · ผ่อนเดือนละ 18,000 ตามแผน 25 ปี

ชีวิตฉันโอเค ฉันไม่ได้เศร้า ฉันไม่ได้รู้สึกว่าขาดอะไร · แต่ฉันรู้ตัวว่า ฉันคือคนประเภทที่ ถ้าวันใดฉันไม่อยู่ในที่ทำงาน 3 วัน โดยไม่บอก คนอาจจะใช้เวลา 5-7 วันกว่าจะมาเช็คที่บ้าน

วันที่ฉันคิดถึงเรื่องนี้

วันหนึ่งฉันป่วยหนัก ปวดท้องตอนกลางคืน ไปโรงพยาบาลคนเดียว · ตอน 4 ทุ่ม นั่งรอผลตรวจ มีคนรอบตัวเป็นคู่ ลูกพ่อแม่ที่มาเฝ้ากัน · ฉันคนเดียวในห้องรอ

ตอนนั้นฉันคิดว่า — ‘ถ้าฉันไม่รอด คืนนี้ ใครรู้?’ · แม่ฉันคงจะรู้ตอนพี่จากโรงพยาบาลโทรหา · แต่ก่อนหน้านั้น คนที่ทำงาน รุ่นพี่ที่ไปปาร์ตี้ด้วยกัน เพื่อนสมัยมหาลัย — ไม่มีใครรู้

อาการคืนนั้นไม่หนักอย่างที่กลัว · แต่ฉันกลับบ้านพร้อมความคิดว่า ฉันต้องมี ‘คน 1 คน’ ที่จะรู้ก่อนใครเมื่อฉันไม่อยู่

เลือกปุย

ฉันมีเพื่อนสนิทที่รู้จักกันมา 14 ปี ตั้งแต่ ม. 4 · เธอชื่อปุย แต่งงานแล้ว มีลูก 1 คน ทำงานเป็นบัญชี · เราเจอกันทุก 2 สัปดาห์ คุย LINE กันทุกวัน

ฉันโทรไปบอกปุยว่า ‘เธอ ฉันอยากให้เธอเป็น trusted contact ของฉันในระบบ ฝากไว้’ · ปุยถามว่า ‘เพราะอะไร?’ ฉันเล่าให้ฟัง · ปุยเงียบไปสักพัก แล้วบอกว่า ‘ได้ แต่เธอต้องสัญญาว่าจะดูแลตัวเองดีๆ’

ฉันให้ปุยเป็น trusted contact อันดับ 1 · แล้วให้แม่เป็นอันดับ 2 · เผื่อปุยไม่ตอบสนอง 30 วัน ระบบจะส่งต่อให้แม่ตามลำดับ

เขียนถึงปุย

ฉันใช้เวลา 72 นาที เขียนถึงปุย · เป็นจดหมายฉบับเดียวที่ยาวมาก · มี 4 ส่วน

ส่วนแรก — practical คอนโดอยู่ที่ไหน รหัสประตู รหัส wifi ที่ทำงาน · แมวฉันชื่อ ‘หมีน้อย’ อยู่ที่บ้าน อาหารกินยี่ห้อนี้ คลินิกสัตว์ที่หมีน้อยคุ้นเคยอยู่ตรงไหน · แมวอายุ 7 ปี ขอให้ปุยเลี้ยงต่อ หรือถ้าไม่สะดวก ขอให้ฝากบ้านพักพิงที่ฉันใส่ลิงก์ไว้

ส่วนที่สอง — เงิน ฉันมีเงินสดในบัญชีประมาณ 800,000 มี กองทุนรวม 1.2 ล้าน คอนโดยังผ่อนอีก 19 ปี · ฉันทำพินัยกรรมแล้ว ยกทรัพย์สินให้แม่ทั้งหมด ยกเว้น 200,000 ให้ปุยสำหรับ ‘ค่าจัดการ’

ส่วนที่สาม — บอกใคร list ของคนที่ปุยควรแจ้ง — พ่อแม่ที่ต่างจังหวัด (เบอร์, ที่อยู่, ใครจะเดินทางได้สะดวก) · หัวหน้าที่ทำงาน · เพื่อนสนิทอีก 5 คน

ส่วนที่สี่ — ความรู้สึก ส่วนนี้ฉันเขียนยากที่สุด · ฉันเขียนเรื่องที่ปุยกับฉันเคยทะเลาะกันตอนปี 2 · เรื่องที่ฉันขอบคุณปุยที่ไม่หายไป ตอนฉันเลิกกับแฟนเก่าเมื่อ 4 ปีที่แล้ว · เรื่องที่ฉันอยากให้ปุยรู้ — ว่าฉันมีความสุขกับชีวิตที่เป็นอยู่ และไม่เคยรู้สึกว่าขาดอะไร

“ไม่ใช่ทุกคนที่ตายแล้วจะมีคนรู้ในวันแรก · ฉันเลยต้องเลือกคนที่ฉันมั่นใจว่าจะรู้”

สิ่งที่ฉันเรียนรู้

หนึ่ง — โสด ไม่ได้แปลว่าไม่มีคน · มันแปลว่าฉันต้องเลือกคนที่จะเป็นคนของฉันให้ชัดเจน

สอง — การที่ปุยรู้ว่าเธอเป็น trusted contact ของฉัน ทำให้ความสัมพันธ์ของเราลึกขึ้น · เธอบอกฉันว่า เธอตั้งใจมีฉันในชีวิตเธอนานๆ — ในแบบที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยพูดออกมา

สาม — ฉันไม่ได้กลัวการอยู่คนเดียว · ฉันแค่ไม่อยากให้แมวของฉันต้องอยู่คนเดียวเกิน 2 วัน