คุณ หมิว, 36เขียนถึงบรรณาธิการ + แฟนคลับ

ฉันชื่อหมิว อายุ 36 เป็นนักเขียนอิสระ · ตีพิมพ์นิยายมาแล้ว 8 เล่ม · เล่มที่ขายดีที่สุดคือ ‘ดาวเหนือเสียงพิณ’ พิมพ์ครั้งที่ 14 · ฉันทำงานเป็น content writer ในวันธรรมดา และเขียนนิยายในวันเสาร์อาทิตย์มา 12 ปี

ฉันป่วยเป็น lupus มา 3 ปี · ยังไม่หนัก แต่หมอบอกว่ามันคาดเดาไม่ได้ · ฉันยังเขียนได้ ยังเดินทาง ยังทำงาน · แต่ฉันรู้ว่าฉันอาจไม่มีเวลามากอย่างคนอื่น

ฉันมี manuscript ที่เขียนเสร็จแล้วแต่ยังไม่ publish — 5 เรื่อง · เป็นโปรเจกต์ที่ฉันใช้เวลา 7 ปีรวมกัน · บางเรื่องฉันยังไม่กล้าส่งสำนักพิมพ์ เพราะมัน personal เกินไป

5 manuscript

เล่ม 1 — ‘ดอกไม้กระดาษ’ — นิยายเรื่องผู้หญิงที่หย่ากับสามีหลังแต่งงาน 15 ปี และพบความรักใหม่ตอนอายุ 50 · เขียนเสร็จปี 2566 · ฉันไม่ปล่อยเพราะแม่ฉันยังไม่ตาย (เรื่องมี element จากชีวิตแม่)

เล่ม 2 — ‘สายเรือนเก่า’ — เรื่องของบ้านโบราณในเชียงใหม่ที่ผ่านครอบครัว 4 generation · เขียนเสร็จปี 2567 · ฉันรอแก้ครั้งสุดท้ายแต่ไม่ได้เริ่ม

เล่ม 3 — ‘ฤดูที่ห้า’ — sci-fi โรแมนซ์ในเมืองที่มีฤดูใหม่ที่นักวิทยาศาสตร์สร้างขึ้น · เขียนเสร็จปี 2568 · เป็น genre ที่ผู้อ่านยังไม่รู้ว่าฉันเขียน

เล่ม 4 — ‘บันทึกของคนแปลกหน้า’ — short stories 12 เรื่อง · เขียนสะสมตั้งแต่ปี 2562 · เป็นเรื่องที่อ้างอิงจากคนที่ฉันเจอในชีวิต — แต่ละ story เป็น 1 คน · ฉันไม่ปล่อยเพราะกลัวคนต้นแบบจำตัวเองได้

เล่ม 5 — ‘จดหมายที่ไม่ได้ส่ง’ — auto-biography ในรูปแบบจดหมาย · มี 23 ฉบับ ส่งถึงคนที่มีอยู่จริงในชีวิตฉัน · เล่มนี้ — ห้าม publish ตอนฉันยังอยู่ · เพราะคนรับจดหมายยังอยู่ และบางคนยังไม่รู้ว่าฉันเขียนถึงเขา

แผน posthumous publication

ฉันทำ ฝากไว้ capsule ให้บรรณาธิการของฉัน — k. ที่ทำงานกับฉันมา 9 ปี · ใน capsule มี

หนึ่ง — ต้นฉบับ Scrivener project ทั้ง 5 เล่ม · พร้อม notes ของฉันในแต่ละบท · ความตั้งใจของฉัน · alternative endings ที่ฉันคิด · feedback rounds ที่ฉันได้

สอง — ลำดับ publish ที่ฉันเสนอ · เล่ม 1 ‘ดอกไม้กระดาษ’ ปล่อยก่อน 6 เดือนหลังฉันจากไป (รอแม่ตกตะกอน) · เล่ม 2 ‘สายเรือนเก่า’ ตามอีก 1 ปี · เล่ม 3 ‘ฤดูที่ห้า’ ตามอีก 1 ปี · เล่ม 4 ‘บันทึกของคนแปลกหน้า’ ขอให้ k. ตัดสินใจตามที่เห็นเหมาะสม · เล่ม 5 ‘จดหมายที่ไม่ได้ส่ง’ — รอ 10 ปี รอให้ subject ของจดหมายตกตะกอนก่อน

สาม — ค่า royalty ของเล่มเก่าและเล่มใหม่ — ตกแก่ครอบครัว (พ่อแม่และน้องสาว) · k. ได้ฉบับเพิ่ม 10% เป็นค่าทำงาน · มี lawyer letter รับรอง

ทำไมต้องเป็น 10 ปีสำหรับเล่ม 5

เล่ม 5 มีจดหมายถึงคน 23 คน · 5 คนเป็นคนรักเก่าของฉัน · 8 คนเป็นเพื่อนสนิทที่ทะเลาะกัน · 3 คนเป็นครอบครัว · 7 คนเป็นคนที่ฉันแอบนับถือแต่ไม่เคยพูด

ถ้าปล่อยตอนคนเหล่านั้นยังหนุ่มยังสาว — มันจะกระเทือนชีวิตเขา · 10 ปีหลังฉันจากไป คนส่วนใหญ่จะอายุเฉลี่ย 50+ · ความเจ็บไม่ได้หายไป แต่มันจะอยู่ในที่ที่ทนได้กว่า

สิ่งที่ฉันเรียนรู้

หนึ่ง — manuscript ที่ไม่ publish ไม่ได้แปลว่ามันไม่สำคัญ · บางที — มันสำคัญมากเกินกว่าจะ publish ตอนนักเขียนยังอยู่

สอง — Posthumous publication ต้องการ trust · ฉันให้สิทธิ์ k. ในการตัดสินใจ ไม่ใช่ครอบครัว เพราะ k. เข้าใจงานฉันในแบบที่ครอบครัวไม่เข้าใจ · ครอบครัวเป็น beneficiary ทางการเงิน — k. เป็น literary executor

สาม — นักเขียนทุกคนควรมี literary executor · คนที่จะ champion งานของคุณ หลังคุณไม่ได้ champion มันได้แล้ว

“นักเขียนตายแล้ว · แต่ตัวละครยังไม่ได้ใช้ชีวิตของเขาให้จบ”